De luxe van een stuurhut

De luxe van een stuurhut

Droog

Het regent flink wanneer we van Groningen naar Leeuwarden varen en er staan kopjes op het water. Op zo’n moment zijn we blij dat we niet een zeilend-, maar een motorvrachtschip hebben en we niet buiten aan het helmhout hoeven te staan, maar lekker droog binnen in de stuurhut vertoeven. Met recht een luxe motor!

Van Starkenborghkanaal

Neerklapbaar

De stuurhut was een van de eerste onderdelen aan het schip dat we hebben laten opknappen. De hardhouten panelen waren niet meer oorpronkelijk. Die zijn er door de laatste vrachtschipper een keer afgevaren onder een brug door in de buurt van Haarlem ergens in ’66/’67.

De stuurhut kon destijds ook gewenst neergeklapt worden, zodat je kruiphoogte lager was en er minder bruggen voor je open hoefden. Dat scheelde weer in de tijd dat je aankwam op de plaats van bestemming op de vracht te lossen. Op een mooie zomerdag was varen met een neergeklapte brug natuurlijk ook heel plezierig. Misschien iets minder prettig in de jaren dat het schip mest heeft gevaren van Groningen en Friesland naar de bollenstreek, een route waar we nu ook een deel van varen.

Neergeklapte stuurhut op haar voorganger, ook een Harmonie

Neergeklapte stuurhut op haar voorganger, ook een Harmonie

In de beits

De stuurhut is nu om praktische redenen na de opknapbeurt in het najaar van 2012 niet meer neerklapbaar. De hardhouten panelen zijn door Miel Ziedes des Plantes allemaal handmatig geschuurd en weer een aantal keren in de beits gezet. Ik moet zeggen dat het lijkt alsof het gelakt is, zo mooi is het effect van de beits. Daar zijn al met al heel wat uurtjes en een heleboel geduld in gaan zitten.

De panelen worden verwijderd door Klaus en Miel

De panelen worden verwijderd door Klaus en Miel

Nog altijd zijn er bij regenbuien als deze kiertjes waardoor het regenwater naar binnen druppelt, wat we opvangen in lekbakjes. Dit voorjaar gaan we de stuurhut nog maar weer een paar keer in de beits zetten, zodat de kiertjes ook opgevuld zijn en de lekbakjes weer limonadeglazen kunnen worden.

Isolatie

De panelen zijn dus gebleven, maar het dak is vervangen en voorzien van isolatiemateriaal (Pir) en afgedekt met rubberfolie (EPDM) wat lijkt op binnenband en heel eenvoudig te bevestigen is.

De ramen in de hardhouten panelen zijn vervangen door dubbel glas.  Dat scheelt enorm in de kou die van de ramen afkomt op regenachtige dagen als deze tijdens ons tochtje naar Leeuwarden.

De bovenraampjes zijn nog wel van enkel glas en daar zitten nog niet weer ruitenwissers op. Het zijn de raampjes waar Klaus al varend doorheen kijkt en creatief als we zijn gebruiken we daarom nu tijdelijk magnetische wissers. Een hele grote aquariumwisser zeg maar 🙂

Stalen basis

Toen de hardhouten panelen er bij de opknapbeurt in 2012 afgehaald werden ontdekten we dat de rand van de stalen basis aardig aan het roesten was. Dan is het heel fijn wanneer je een scheepslasser als zwager hebt. Peter van Sorgen heeft de rand er af geslepen en vervangen door nieuw plaatmateriaal. Bijkomend voordeel is dat de rand iets is verhoogd, zodat Klaus met zijn lengte van 1,96 meter tijdens het varen in de stuurhut nu ook rechtop kan staan!

547338_4445822305272_191193414_n

Leefruimte

De stuurhut is, wanneer we niet varen, onze extra kamer met prachtig uitzicht rondom. Tijdens de jaren dat er vracht mee gevaren werd was het naast de roef de enige woonruimte. De familie Heemskerk had hier ook wel het gasstel staan, zodat er in de stuurhut koffie gezet kon worden en een maaltijd bereid kon worden. En met wat schikken en schuiven viert de visite in de dagen van weleer hier met koffie met gebak en een borreltje menig verjaardag.

Visite in de stuurhut

Visite in de stuurhut

Koffie

Ik maak beneden in het ruim met de Senseo nog maar een bakje cappuccino voor ons als bakje troost voor de regen die naar beneden klettert. Stiekem hoop ik dat de bui voorbij is wanneer we in Leeuwarden aanleggen, zodat ik geen nat pak haal.